Insulina tak, przyrost wagi nie

W momencie rozpoznania cukrzycy typu 2 część komórek beta przestaje prawidłowo funkcjonować, nie wydziela insuliny. Każdego roku „strajkują” kolejne komórki. Z tego powodu wraz z upływem czasu intensyfikuje się leczenie, w ramach którego włącza się na określonym etapie insulinę. Pacjenci, którzy jej unikają, przegrywają batalię z chorobą. A szkoda, ponieważ dzięki dobremu leczeniu mieliby szansę na skuteczne leczenie cukrzycy.

Strach przed utyciem

Potocznie funkcjonuje opinia, że insulina jest głównym powodem przyrostu masy ciała. Opinia ta nie jest prawdziwa. Nie należy bać się insulinoterapii z powodu rzekomego przyrostu masy ciała – na ogół przyrost ten po włączeniu odpowiedniej dawki insuliny jest niewielki, a nawet żaden. W leczeniu z zastosowaniem analogów insuliny (szczególnie długo działających) obserwuje się brak przyrostu masy ciała, a nawet ubytek wagi. W utrzymywaniu masy ciała u osób z cukrzycą typu 2 dodatkowo pomaga kojarzenie insulinoterapii z lekami doustnymi oraz dbanie o prawidłowe odżywianie zgodne z obowiązującymi normami żywieniowymi, a także regularny wysiłek fizyczny. Codzienne ćwiczenia lub nawet tylko 30-minutowy spacer nie tylko ułatwiają redukcję nadmiernej tkanki tłuszczowej, ale też poprawiają wrażliwość tkanek na działanie insuliny.

W prawidłowym żywieniu, obok dostarczania odpowiedniej ilości kalorii, ważne są: jakość pożywienia oraz liczba posiłków i pory ich spożywania. Na najkorzystniejszą dietę składają się warzywa i owoce (w niezbyt dużej ilości ze względu na fruktozę w nich zawartą) – zawierają mało kalorii, błonnik pokarmowy i witaminy.

POMOC W LECZENIU CUKRZYCY

Od dawna wiadomo, że leczenie cukrzycy insuliną włączoną w odpowiednim momencie ma kluczowe znaczenie dla skutecznej terapii cukrzycy. Niepodważalnych dowodów dostarczyło m.in. innowacyjne, jak na lata, w których było publikowane, badanie UKPDS (United Kindom Prospective Diabetes Study, 1977–1997). Wnioski z niego były jednoznaczne: należy intensyfikować leczenie cukrzycy i dążyć do osiągania celów terapeutycznych. Ponadto istnieje ścisła zależność między stężeniem glukozy we krwi a ryzykiem rozwoju późnych powikłań cukrzycy. Im wyższa glikemia, tym większe ryzyko wystąpienia powikłań. Przy czym redukcja wartości hemoglobiny glikowanej (HbA1c) o 1% zmniejsza ryzyko wystąpienia powikłań cukrzycy o 21%. Końcowy wniosek jest jeden – jeśli lekarz zaproponuje ci leczenie insuliną, nie wahaj się podjąć decyzji o zaproponowanej zmianie terapii. W tym momencie insulina to jedyny lek, który może wpłynąć na wyrównanie twojej cukrzycy.

ZALECENIA LECZENIA INSULINĄ – NOWE PODEJŚCIE

Dodatkowych argumentów przemawiających za insulinoterapią dostarczają zalecenia najważniejszych towarzystw diabetologicznych na świecie i w Polsce: PTD (Polskie Towarzystwo Diabetologiczne), jak i ADA (Amerykańskie Towarzystwo Diabetologiczne, American Diabetes Association) oraz EASD (Europejskie Towarzystwo do Badań nad Cukrzycą, European Association for the Study of Diabetes). Zalecają one zastosowanie insuliny w drugim etapie leczenia farmakologicznego, tuż po terapii metforminą*.