Diabetyk | Życie z cukrzycą

NASTOLATEK Z CUKRZYCĄ (CZ. 1)

Okres dorastania (adolescencja) dziecka z cukrzycą typu 1 to prawie zawsze czas, kiedy choroba i specyficzny proces jej leczenia mogą poważnie zaburzać wzajemne relacje między nim a jego rodzicami. Niejednokrotnie stają się źródłem silnego stresu dla całej rodziny.

nastolatek, niesforny nastolatek, diabetyk.pl - cukrzyca, edukacja, leczenie, psychologia

Intensywne zmiany we wszystkich obszarach funkcjonowania dziecka (rozwój fizyczny, umysłowy, emocjonalny, społeczny) zachodzące w tym okresie mogą znacznie utrudniać wyrównanie poziomu glukozy we krwi. Nowej jakości potrzeby emocjonalne oraz zadania rozwojowe niejednokrotnie nie sprzyjają dostosowywaniu się młodego pacjenta do wymagań leczenia i zaleceń lekarskich. Nawet jeśli początkowo odbywa się to kosztem dobrych wyników samokontroli, dorastanie dziecka z cukrzycą często oznacza konieczność ustalenia nowego modelu współpracy rodzinnej. W jego zakres wchodzi proces radzenia sobie z chorobą, nowy podział odpowiedzialności za wybrane aspekty leczenia oraz konieczność zaakceptowania i wspierania coraz większej potrzeby autonomii i samodzielności dziecka w jego działaniach.

WYZWANIA DORASTANIA
W porównaniu z wcześniejszymi etapami rozwoju, dorastanie to czas niosący niewątpliwie największe zmiany w dotychczasowym życiu dziecka (nastolatka) i jego rodziców. Kluczowemu dla tego okresu budowaniu tożsamości nastoletniej osoby służą:

  • sprawdzanie się w nowych rolach (dotąd niedostępnych czy mało atrakcyjnych),
  • określanie własnych granic w relacjach z innymi oraz swojego miejsca w wybranych grupach społecznych,
  • wypróbowywanie i weryfikowanie własnych wyobrażeń i wyborów w działaniach.

Przyjrzymy się w szczególności specyficznej dynamice charakteryzującej w tym czasie przestrzeń relacji nastolatka z jego rówieśnikami i rodzicami.