Od decyzji do działania

Kiedy zbliża się wiosna, zaczynamy myśleć o porządkach. Robimy je nie tylko w mieszkaniach, ale i we własnym życiu. Wierzymy, że ta pora roku to czas nowych możliwości.

Droga wiodąca od pomysłu, postawienia sobie celu, do jego osiągnięcia bywa daleka. Pełni entuzjazmu, żywiołowo wchodzimy na tę drogę, często nie zastanawiając się nad kolejnymi krokami, jakie mamy do wykonania, aby przybliżyć się do upragnionych zmian. A to podstawowy błąd. Im bardziej konkretny cel i świadoma „metodyka” zmierzania do celu, tym większa szansa na sukces.

Motywacja do działania

Wiemy z doświadczenia, że samo podjęcie decyzji o zmianie niekoniecznie jest równoznaczne z działaniem. Dlaczego jedni rzeczywiście inicjują zadania i wdrażają je, a inni poprzestają na mglistych czy nawet konkretnych planach, za którymi jednak nie idzie żaden czyn? Ponieważ nie są dostatecznie zmotywowani. Motywacja do działania nie jest stałą cechą charakteru, ale wewnętrznym stanem gotowości do wprowadzenia zmian, którego poziom jest zmienny, w zależności od momentu w życiu. Ponadto kierujemy się pewnymi stałymi wartościami (np. wartościami są dla nas zdrowie, rozwój osobisty, czas dla siebie etc.), co powoduje wybieranie określonych celów. Niektóre z tych wartości ulegają jednak zmianie, a wraz z tym zmieniają się też nasze cele. Działania zaś podejmujemy wtedy, kiedy dana wartość dojdzie do głosu, i gdy mamy motywację i chociaż niewielką nadzieję na realizację celu. Dodatkowo, na naszą wewnętrzną gotowość do wprowadzenia zmian wpływają też okoliczności zewnętrzne.

Kiedy szczęśliwie spotkają się te wszystkie wewnętrzne i zewnętrzne uwarunkowania, jakim podlega nasza predyspozycja do działań ukierunkowanych na zmianę w życiu, musimy jeszcze mieć wolę do działania.

Ta z kolei jest warunkowana doświadczeniem sukcesów lub klęsk. Przeważnie wobec dawnych niepowodzeń rezygnujemy z działań i popadamy w stan tzw. wyuczonej bezradności. Gdy mamy za sobą doświadczenia pozytywne, nie tylko bardziej

wierzymy w sukces, ale i mamy za sobą lekcję działania prowadzącego do celu. Z czego głównie wynikają niepowodzenia w realizacji celu, poza brakiem motywacji, złym doświadczeniem i zwykłym lenistwem? (znana jest tzw. prawda życiowa, że po to, żeby osiągnąć coś wartościowego, trzeba się postarać, nic nie przychodzi „samo”).

Określenie celu a osobowość

To, czy w ogóle pomyślimy o jakichkolwiek zmianach w życiu, zależy od cech naszego charakteru. Na przykład osoba, u której dominuje postawa lękowa, może się obawiać nawet samego myślenia o zmianach. Gdy jednak ma wsparcie kogoś, kto jej pomoże w wytyczeniu celu i popchnie do działania, jego osiągnięcie jest jak najbardziej możliwe. U osób, które cechuje lęk, łatwo wzbudzić silne reakcje. Otaczające ją bodźce męczą, wytwarzają u niej silne napięcie. Jeśli w tym opisie odnajdujesz siebie, możesz mieć tendencję do ignorowania koniecznych zmian. Trudno cię nakłonić do postawienia sobie nowego celu. Łatwiej jest to uczynić osobom, które z obserwacji otoczenia czerpią inspirację do działania, pokonują własne lęki. Znasz może jakąś osobę z najbliższego otoczenia, która ma sprecyzowane cele i umie do nich dążyć? Czy jej doświadczenie pomogłoby ci w zmotywowaniu się do działania? Czy umiałbyś na jej przykładzie czy wręcz z jej pomocą wejść na drogę zmian? Jeśli tak, spróbuj skorzystać z takiej pozytywnej inspiracji, pamiętając przy tym, by samemu oceniać swoją sytuację i podążać własną drogą. W zwiększeniu prawdopodobieństwa osiągnięcia celu, jakim jest zmiana na lepsze w życiu, pomoże ci szczera ocena twoich zamiarów.