ZABURZENIA EREKCJI – STUDIUM PRZYPADKU

Diabetyk | życie z cukrzycą

ZABURZENIA EREKCJI – STUDIUM PRZYPADKU

Z dotychczasowego życia seksualnego pacjent był zadowolony. Odbywał kilka stosunków tygodniowo. Wcześniej, ani w pierwszym, ani w drugim małżeństwie, nie donosił o zaburzeniach erekcji. Zaburzenia te pojawiły się po raz pierwszy pod koniec pierwszego roku leczenia cukrzycy. Pacjent nim doniósł o ich wystąpieniu lekarzowi, sam próbował dać sobie z nimi radę. Sposobem były romanse z kilkoma kolejnymi kobietami.
Ale i w tych przypadkach kontakt seksualny raz był udany, innym razem już nie. Dopiero, gdy częstotliwość niepowodzeń uległa wyraźnemu zwiększeniu, pacjent zdecydował się o tym poinformować lekarza.

Metody leczenia zaburzeń erekcji u chorych na cukrzycę
Leczenie zaburzeń erekcji u chorych na cukrzycę odbywa się z wykorzystaniem:
– leków doustnych,
– iniekcji do ciał jamistych,
– aparatów próżniowych,
– metod chirurgicznych.
Należy dodać, że dla zwiększenia skuteczności leczenia zaburzeń erekcji, łączy się ze sobą różne metody, np. syldenafil z aparatem próżniowym bądź iniekcjami do ciał jamistych, czy iniekcje z aparatem próżniowym.
Inhibitory PDE-5 (syldenafil, tadalafil, vardenafil) są lekami pierwszego rzutu w leczeniu zaburzeń erekcji, dzięki którym poprawia się częstotliwość oraz z zdolność do uzyskania i utrzymania erekcji. W przypadku cukrzycy ich skuteczność ocenia się na mniej więcej 50%.

Opis leczenie pacjenta
Pierwszym lekiem, który wykorzystano w leczeniu zaburzeń erekcji u opisanego pacjenta, był syldenafil w dawce 50 mg. Okazał się on skuteczny, jednak z uwagi na to, że w trakcie jego przyjmowania wystąpiły skutki uboczne w postaci zaczerwienienia twarzy, czy bólu głowy, wspomniany lek zastąpiono przed dwoma laty tadalafilem (cialis) w dawce 20 mg. (Jest to lek drugiej generacji, który wykazuje skuteczność nawet do 36 godzin od jego przyjęcia). Po zmianie leku pacjent jest zadowolony z jakości erekcji i nie zgłasza żadnych objawów ubocznych.
Utrzymywanie prawidłowego poziomu cukru we krwi znacznie zmniejsza ryzyko pojawienia się zaburzeń erekcji u diabetyków. Gdy się pojawią, dobre efekty daje leczenie środkami doustnymi w postaci inhibitorów PDE-5. Tak było i w tym przypadku. W razie niepowodzenia leczenia za pomocą środków doustnych pozostają inne metody leczenia zaburzeń erekcji, bądź łączenie różnych metod, które w tym przypadku okazały się zbędne.