Nie boję się niedocukrzeń

Pierwsza pomoc przy hipoglikemii, jakiej sam udziela sobie pacjent, polega na zastosowaniu doustnie 10–20 g glukozy. Mogą to być tabletki zawierające glukozę, żele lub napoje słodzone cukrem lub glukozą. Należy pamiętać, że taka ilość glukozy powoduje krótkotrwały wzrost glikemii po ok. 10–20 minutach. Według zaleceń Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego, aby uniknąć wystąpienia ponownej hipoglikemii, należy spożyć węglowodany złożone w postaci, np. kanapki, a pomiar glikemii powtórzyć po 60 minutach. W sytuacji ciągłego spadku poziomu glukozy we krwi należy przygotować glukagon i w razie potrzeby wstrzyknąć go domięśniowo. Najbliżsi chorego powinni być przeszkoleni z zakresu podawania glukagonu.

ZAPOBIEGAM

Wyedukowany i świadomy pacjent może zmniejszyć ryzyko występowania niedocukrzenia do minimum. Zawsze po wystąpieniu incydentu hipoglikemii należałoby dokładnie przeanalizować jej przyczynę, aby na przyszłość unikać podobnych sytuacji. Przykład: pewna pacjentka po wstrzyknięciu insuliny ludzkiej do posiłku musiała czekać z jego zjedzeniem ok. 30 minut i aby nie tracić czasu w trakcie tej przerwy zazwyczaj wybierała się do pobliskiego sklepu na zakupy. Pewnego dnia wracając do domu skręciła kostkę i opóźniła znacznie spożycie posiłku, co spowodowało wystąpienie niedocukrzenia. Ta nieprzyjemna sytuacja nauczyła ją, że stosując ten rodzaj insuliny, należy odczekać pół godziny, następnie zjeść posiłek i dopiero wówczas pójść na zakupy.

Podobnych zdarzeń nie doświadczają osoby stosujące szybko działające analogi, które można wstrzykiwać przed posiłkiem, w jego trakcie, a nawet po posiłku. Dzięki analogom tym ryzyko wystąpienia hipoglikemii z powodu opóźnienia posiłku zostało niemal całkowicie wyeliminowane. Dodatkowo, jeśli nauczysz się dokładnie planować i wyliczać dawkę insuliny, możesz zapobiec wielu nagłym spadkom glikemii.

KORZYSTAM

Postępy technologiczne w medycynie znacząco wpłynęły na komfort życia pacjentów. Dzięki nim diabetycy mają dostęp do nowoczesnych preparatów, które redukują ryzyko wystąpienia niedocukrzenia do minimum. Dostępne na rynku insuliny są coraz doskonalsze i bezpieczniejsze – to ogromny sukces medycyny.

Cukrzyca typu 2 jest chorobą postępującą i wraz z upływem czasu wymaga intensyfikacji terapii. W wielu przypadkach włączenie insuliny do leczenia jest po prostu konieczne. Według badań analogi insuliny rzadziej wywołują niedocukrzenie zarówno w ciągu dnia, jak i w nocy. Niedocukrzenia te są również łatwiejsze do przewidzenia. Dodatkowo u osób, które są leczone metodą intensywnej insulinoterapii, z zastosowaniem analogów insuliny lub podczas leczenia za pomocą osobistej pompy insulinowej, taktyka postępowania w hipoglikemii jest prostsza – zwykle polega tylko na podaniu 15 g glukozy i monitorowaniu glikemii po 15 minutach. Jeśli jest to konieczne, należy powtórnie spożyć glukozę.

Pamiętaj, że poradzisz sobie z niedocukrzeniem, jeśli wiesz o nim dużo, znasz jego pierwsze symptomy, potrafisz na nie zareagować i stosujesz odpowiednie leczenie. Wymaga to uczestnictwa w wielu szkoleniach, czytaniu informacji medycznych, zdobywaniu doświadczenia i prowadzeniu własnej dokładnej samoobserwacji. Warto podejmować trud szkolenia i samokształcenia, gdyż dzięki niemu nie będziesz czuł stresu lub oporu przed insulinoterapią, a twoje życie z cukrzycą będzie bezpieczniejsze.

mgr piel. Anna Chodkowska