Zaburzenia w sferze intymnej

Diabetyk | Zdrowie

ZABURZENIA W SFERZE INTYMNEJ

W całym procesie leczenia rola diabetologa będzie polegała przede wszystkim na dążeniu do optymalnego wyrównania metabolicznego cukrzycy, kontroli leków pod kątem ich ewentualnego niekorzystnego działania na czynność seksualną u mężczyzn. Diabetolog lub endokrynolog powinien również sprawdzić profil hormonalny (poza hormonami płciowymi warto wspomnieć o niedoczynności tarczycy jako możliwej przyczynie powyższych zaburzeń). Kolejnym etapem diagnostyki może być konsultacja u seksuologa i ewentualne podjęcie stosownej terapii.

Jeśli działania w zakresie korygowania zaburzeń nie przyniosły rezultatów, to należy przejść do aktywnego leczenia. Pierwszą grupę środków stanowią leki doustne, klasyfikowane jako inhibitory PDE5 (fosfodiesterazy typu 5). W czasie stymulacji seksualnej dochodzi do uwalniania tlenku azotu w ciałach jamistych prącia, co z kolei prowadzi do wzrostu aktywności enzymu cyklazy guanylowej i produkcji cGMP. Ten związek chemiczny odgrywa kluczową rolę w procesie rozkurczu mięśniówki gładkiej i umożliwia napływ krwi do prącia, czyli wzwód. Leki z grupy inhibitorów PDE5 hamują ten enzym, który rozkłada cGMP, czyli w konsekwencji, poprzez zwiększenie stężenia cGMP, nasilają wzwód. Zazwyczaj leki te przyjmowane są na około godzinę przed planowanym współżyciem. Należy zaznaczyć, że do ich pełnego działania wymagana jest stymulacja seksualna, zgodnie z opisanym powyżej mechanizmem działania. Na podstawie badań wiadomo, że są one skuteczne u ok. 80% mężczyzn. Do częstszych działań niepożądanych należą bóle i zawroty głowy, zaczerwienienie twarzy, niestrawność. Do bardzo rzadkich, ale możliwych powikłań należy znacznie przedłużony wzwód, tzw. priapizm, do wystąpienia którego mogą usposabiać pewne deformacje członka (w tym kontekście  ponownie trzeba wspomnieć potrzebę konsultacji urologicznej).