Plan badań Diabetyka

  • cukrzyca typu 2 leczona dietą – raz w miesiącu skrócony profil glikemii (na czczo i po głównych posiłkach),cukrzyca typu 2 leczona lekami doustnymi lub analogami GLP – raz w tygodniu skrócony profil glikemii (na czczo i po głównych posiłkach),cukrzyca typu 2 leczona stałymi dawkami insuliny – codziennie 1–2 pomiary, ponadto raz w tygodniu profil skrócony i raz w miesiącu profil pełny,
  • chorzy leczeni algorytmem wielokrotnych wstrzyknięć – wielokrotne pomiary w ciągu doby wg ustalonych zasad leczenia i potrzeb pacjenta; pełny profil glikemii raz w tygodniu.

Pamiętaj, że glukometry nowego typu dają również możliwość sprawdzenia stężenia ketonów w surowicy krwi. Jeśli twoja glikemia przekracza 250 mg/dl (przy cukrzycy typu 1) lub 300 mg/dl (w przypadku cukrzycy typu 2) – wykonaj paskowy test glukometryczny na obecność ketonów. Test ten pozwoli na szybką diagnostykę i ewentualne wyrównanie potencjalnie śmiertelnego zagrożenia, jakim jest cukrzycowa kwasica ketonowa.

Kontrola w placówce medycznej
Poniżej znajduje się wykaz badań i testów laboratoryjnych zlecanych przez lekarza prowadzącego, koniecznych do prawidłowej oceny wyrównania choroby, a także obecności i stopnia zaawansowania powikłań cukrzycy. Pamiętaj, że leczenie cukrzycy to bardzo złożony problem wymagający czasami współpracy wielu specjalistów: lekarza rodzinnego, diabetologa, kardiologa, neurologa, nefrologa, ortopedy, okulisty, dietetyka, psychologa, fizjoterapeuty.

1. Hemoglobina glikowana (HbA1c) – odzwierciedla średnie stężenie glukozy we krwi w czasie 3 ostatnich miesięcy poprzedzających badanie. HbA1c powinno się oznaczać 2 razy w roku u diabetyków ze stabilnym przebiegiem choroby i osiągających cele leczenia oraz raz na kwartał u chorych nieosiągających celów leczenia lub u tych, u których dokonano zmiany sposobu leczenia. Absolutne minimum to oznaczenie HbA1c raz w roku – w przypadku chorych ze stabilnym przebiegiem i bardzo dobrym wyrównaniem choroby. Ważne jest, aby oznaczenia HbA1c odbywały się za pomocą certyfikowanej metody i analizatora (NGSP – National Glycohemoglobin Standardization Program).
2. Lipidogram. To oznaczenie stężeń podstawowych lipidów w surowicy krwi: cholesterolu całkowitego, frakcji cholesterolu LDL i HDL oraz stężenia triglicerydów. Badanie to należy wykonać w momencie rozpoznania cukrzycy. Jeżeli wartości są prawidłowe, wystarczy powtarzać badanie raz do roku w przypadku cukrzycy typu 2, a przy cukrzycy typu 1 raz na 2–5 lat. Jeżeli wyniki stężeń poszczególnych lipidów są nieprawidłowe, to od momentu wdrożenia leczenia kontrolujemy wyniki co 3 miesiące aż do uzyskania stężeń prawidłowych, później wystarczy kontrola raz w roku.

3. Albuminuria. To test na obecność albumin w moczu, jest czułym wskaźnikiem rozpoczynającej się niedomogi funkcji nerek. Albuminy można oznaczać testem paskowym w przygodnej próbce moczu (jest to test przesiewowy) – jeśli jest dodatni, to należy ocenić wydalanie albuminy z moczem – z 24-godzinnej lub nocnej zbiórki moczu. Przed zrobieniem testu na obecność albumin w moczu należy wykonać ogólne badanie moczu, które ujawni obecność infekcji lub jawnego białkomoczu (wówczas oznaczanie albuminurii jest niepotrzebne). U każdego chorego oznaczamy albuminurię w momencie rozpoznania cukrzycy, a następnie co rok u osoby z cukrzycą typu 2 oraz co rok (ale od piątego roku trwania choroby) u osoby z cukrzycą typu 1.