Nie boję się niedocukrzeń

Zdarza się, że pacjenci z cukrzycą typu 2 odwlekają moment wdrożenia do leczenia insuliny z powodu obaw związanych z możliwością wystąpienia niedocukrzenia. W przypadku, gdy istnieje medycznie uzasadniona konieczność zastosowania insuliny, nie warto rezygnować z terapii nią, ponieważ insulina poprawia jakość życia i jest jedynym lekiem zabezpieczającym przed rozwojem późnych powikłań cukrzycy.

Cukrzycę należy leczyć skutecznie, doprowadzając w rezultacie do normoglikemii. Źle leczona przez wiele lat choroba doprowadza do nieodwracalnych powikłań, które utrudniają pacjentom życie i ograniczają ich samodzielność. Dążenie do uzyskania prawidłowych wartości glikemii niesie za sobą ryzyko pojawienia się niedocukrzenia. Należy zatem zrobić wszystko, co możliwe, aby uchronić się przed wystąpieniem tego niebezpiecznego stanu.

WIEM

Pierwszą i podstawową zasadą uniknięcia niedocukrzenia (inaczej hipoglikemii) jest posiadanie obszernej wiedzy dotyczącej tego powikłania – jego rodzajów, objawów, zasad postępowania w trakcie i po jego incydencie. Hipoglikemia klasyczna – zbyt niski poziom glukozy we krwi – towarzyszy leczeniu cukrzycy typu 1 i typu 2. Niedocukrzenie rozpoznaje się przy obniżeniu stężenia glukozy poniżej 55 mg/dl (3,0 mmol/l) niezależnie od występowania objawów. Najczęstsze objawy hipoglikemii to: zimne poty, przyspieszone bicie serca, drżenie mięśniowe, napad wilczego głodu, zaburzenia myślenia, orientacji lub mowy, zaburzenia ostrości widzenia, nieadekwatne do sytuacji zachowania lub ból głowy.

Mało kto wie, że istnieje również tzw. niedocukrzenie reaktywne, które pojawia się zanim nastąpi rozpoznanie cukrzycy. Jest ono ściśle związane z posiłkiem i występuje po około dwóch – trzech godzinach po zjedzonym posiłku. Ten patologiczny stan spowodowany jest opóźnionym wyrzutem insuliny przez trzustkę (komórki beta).

Najczęstszymi przyczynami niedocukrzenia klasycznego są: nadmierna dawka leków (tabletek przeciwcukrzycowych lub insuliny), błąd dietetyczny, nieskorelowany z pozostałymi elementami terapii wysiłek fizyczny, spożycie alkoholu, wynik interakcji lekowych, niezastosowanie się do zaleceń lekarza dotyczących postępowania przy przyjmowaniu insuliny (nieprzestrzeganie wymogu spożycia przekąski między głównymi posiłkami po wstrzyknięciu do posiłku klasycznej insuliny ludzkiej). Analizując przyczyny spadków poziomu glukozy we krwi, łatwo można wyciągnąć wniosek, że w większości przypadków leżą one po stronie pacjenta. Zatem jeśli niewiele wiesz o hipoglikemii, należysz do grupy wysokiego ryzyka jej wystąpienia.

POTRAFIĘ

Aby zapobiec niedocukrzeniu, bezwzględnie powinieneś uczestniczyć w szkoleniach, podczas których dowiesz się o jego objawach i nauczysz się, jak sobie radzić, gdy one wystąpią. Pacjenci, którzy znają symptomy hipoglikemii i potrafią odpowiednio zabezpieczyć się przed jej wystąpieniem, doświadczają jedynie lekkich niedocukrzeń, z którymi bardzo łatwo sobie radzą.