Leczenie metodą FIT

Kontynuując tematykę insulinoterapii, poruszaną w kilku wcześniejszych numerach „Diabetyka”, dziś zajmiemy się modelem leczenia FIT – Funkcjonalną Intensywną insulinoTerapią. Nim omówię ten schemat – jak dokładnie zrozumieć, jakie konsekwencje niesie za sobą FIT itd., warto sobie pokrótce przypomnieć, jakie wyróżnia się typowe schematy insulinoterapii.

Jednym z podstawowych celów w terapii cukrzycy jest utrzymanie prawidłowych stężeń glukozy we krwi, przy jak najmniejszej liczbie incydentów hipoglikemii (niedocukrzeń). O sposobie leczenia optymalnym dla danego pacjenta zawsze decyduje lekarz i wszystkie poniższe informacje stanowią tylko minikompendium wiedzy na temat insulinoterapii, ale nigdy nie mogą i nie powinny być traktowane jako zachęta do zmiany sposobu leczenia.
Ta decyzja zawsze podejmowana jest przez lekarza!

CZYM DYSPONUJE WSPÓŁCZESNA DIABETOLOGIA?
Konwencjonalna insulinoterapia – polega na dawkowaniu insuliny dwa razy dziennie, tzn. iniekcję insuliny wykonuje się przed śniadaniem i kolacją. Zazwyczaj stosuje się mieszankę insuliny o krótkim i pośrednim czasie działania.
Intensyfikowana insulinoterapia – podaje się mieszanki insulinowe w dwóch wstrzyknięciach (jak w poprzednim schemacie leczenia), ale dodatkowo przed obiadem podaje się insulinę krótko działającą.
Intensywna insulinoterapia – w tym schemacie terapeutycznym podaje się insulinę krótko działającą w ciągu dnia (np. w trzech wstrzyknięciach) – przed śniadaniem, obiadem i kolacją, natomiast przed snem w porze wieczornej (około godziny 22.00) insulinę o pośrednim czasie działania.

Funkcjonalna intensywna insulinoterapia – polega na wielokrotnym wstrzykiwaniu insuliny w ciągu dnia – w zależności od aktualnego stężenia glukozy we krwi. Dawki insuliny w tym schemacie terapeutycznym są zmienne i zależne m.in. od wielkości i składu zaplanowanego posiłku oraz aktywności fizycznej.
Osobiste pompy insulinowe – insulina jest podawana w ciągłym podskórnym wlewie, który dostosowuje się do zapotrzebowania chorego.
Wiadomo (z licznych badań klinicznych), że im profil glikemii osoby z cukrzycą jest bardziej zbliżony do wartości fizjologicznych, tym mniejsze ryzyko wystąpienia powikłań cukrzycowych.

FIT – metoda insulinoterapii (rekomendowana dla osób z cukrzycą typu 1) jest naśladowaniem naturalnego procesu regulacji stężenia glukozy we krwi u osób zdrowych. W warunkach fizjologicznych, czyli u osób bez cukrzycy, komórki beta trzustki nieustannie wydzielają niewielkie ilości insuliny niezbędnej do utrzymania prawidłowych procesów metabolicznych w organizmie. Insulinoterapia funkcjonalna jest elastycznym schematem podawania insuliny (analogów insuliny) skorelowanym i ściśle uzależnionym od wyników samokontroli. Warto zaznaczyć, że stosując FIT dokonuje się wielokrotnie w ciągu dnia oznaczeń glikemii po to, by każdorazowo dawkę insuliny adaptować do planowanego posiłku i wysiłku fizycznego, stanowiącego nieodzowny element leczenia cukrzycy.

ZADANIE PODSTAWOWE – SAMOKONTROLA
Przy stosowaniu modelu FIT absolutnie niezbędne jest przestrzeganie zasad samokontroli – nie tylko pomiarów stężenia glukozy we krwi, ale także oznaczania acetonu w moczu. FIT opiera się na wynikach badań, których pacjent dokonuje wielokrotnie w ciągu doby. To warunek podstawowy. Tylko bardzo skrupulatnie prowadzona samokontrola i odpowiednie wnioskowanie, które skutkuje adekwatną regulacją dawek insuliny, mogą zagwarantować dobre wyrównanie metaboliczne.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

NAJNOWSZE

Skip to content