Zrozumieć nieśmiałość

DZIENNICZEK NIEŚMIAŁOŚCI

Poobserwuj siebie w ciągu tygodnia i zapisz sytuacje, w jakich ujawniła się twoja nieśmiałość. Takie obserwacje pozwolą stworzyć hierarchię trudnych sytuacji związanych z twoją nieśmiałością. W dzienniczku wypisz, co pomyślałeś, jak się poczułeś (emocje i odczucia z ciała) w danej chwili i jak się zachowałeś. Potem już bez emocji możesz prześledzić swoje działania i zastanowić się, czy coś byś zmienił. Czy rzeczywiście wypadłeś źle? Czy twoje myśli wpłynęły na zachowanie? Jak można pomyśleć inaczej i jak chciałbyś się zachować. Spróbuj zidentyfikować potencjalne trudności i zastanów się, najlepiej z kimś bliskim, jak można je ominąć lub pokonać. Co zrobić, gdy podobna sytuacja się powtórzy? Spróbuj się na nią przygotować. Wybierz sytuację drugą, trzecią w kolejności w hierarchii sytuacji wywołujących u ciebie „atak” nieśmiałości i przeanalizuj swoje myśli związane z konkretnym zdarzeniem. Zastanów się, jak mogą cię one ograniczać. Po zakończeniu eksperymentu z sytuacjami zastanów się, na ile twoja myśl się potwierdziła.

PRZEZWYCIĘŻANIE NIEŚMIALOŚCI W PRAKTYCE

Jeśli masz trudności w nawiązywaniu rozmowy, możesz nabrać wprawy, rozmawiając najpierw przez telefon. Zadzwoń do sklepu i zapytaj o dostępność danego towaru albo do teatru o bilet na spektakl. Rozmowa telefoniczna daje poczucie anonimowości. Potem stopniuj poziom trudności rozmów. Poszukaj osób, z którymi najłatwiej zacząć niezobowiązującą rozmowę (np. w kolejce w sklepie czy z hostessą w markecie).

Możesz wyobrazić sobie taką sytuację w każdym szczególe. Nie trzymaj się jednak kurczowo swojego scenariusza i nie ucz się na pamięć wypowiedzi. Wyobraźnia ma ci służyć jedynie do zobaczenia kontekstu rozmowy i pozytywnego finału. Pewnie masz już za sobą sytuacje rozmów z przeszłości, więc wiesz, co chciałbyś poprawić, a co wyszło dobrze.

Oto kilka dodatkowych wskazówek:

  • Uśmiechaj się, twój wyraz twarzy odbierają inni – jeśli wyglądasz na osobę pogodną, tak też możesz zostać odebrany.
  • Rozdawaj komplementy dotyczące stroju, umiejętności, charakteru – ułatwiają one rozpoczęcie rozmowy i sprawiają, że atmosfera staje się przyjemna.
  • Staraj się spotykać z jak największą liczbą ludzi; kontakty społeczne wymagają wprawy.
  • Pomyśl nad tematami do rozmów, czytaj gazety, chodź do kina, przypomnij sobie jakieś ciekawe historie z twojego życia, stwórz z nich anegdoty, zapisuj dowcipy.
  • Staraj się inicjować rozmowę, podtrzymywać ją, zadając pytania, wyrażając opinię na dany temat. Słuchaj aktywnie, używając sygnałów niewerbalnych (zwracając się w kierunku osoby mówiącej).

Próbując zwalczać nieśmiałość, pamiętajmy zarazem, że jej niewielka doza może mieć swoje dobre strony. Człowiek nieśmiały często jest skromny, spokojny, małomówny, dyskretny, z darem słuchania. Isaac Bashevis Singer tak pisze o nieśmiałości: Wydaje mi się, że ludzie nie powinni przezwyciężać nieśmiałości. Jest to zamaskowane błogosławieństwo. Osoba nieśmiała jest przeciwieństwem osoby agresywnej. Nieśmiali rzadko są wielkimi grzesznikami. Pozwalają społeczeństwu żyć w spokoju. Może warto więc pielęgnować w sobie tę odrobinę nieśmiałości, nie dopuszczając jednak, by zdominowała nasze życie.

Magdalena Chomka
psycholog społeczny, terapeuta

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

NAJNOWSZE

Skip to content