Oleje zamiast innych tłuszczów

Oleje roślinne zdobyły światową sławę dzięki wynikom Badania Siedmiu Krajów (Seven Countries Study). Zostało ono przeprowadzone w latach 1958 – 1964 i obejmowało prawie 13 tys. mężczyzn z 16 populacji w siedmiu krajach (Finlandii, USA, Holandii, Włoszech, Grecji, byłej Jugosławii i Japonii).

Oleje roślinne są zdrowe, ponieważ w porównaniu z tłuszczami zwierzęcymi zawierają znacznie więcej nienasyconych i dużo mniej nasyconych kwasów tłuszczowych.

Do badania wybrano tylko mężczyzn mających 40-59 lat, ponieważ w owym czasie, w bogatych krajach Europy Zachodniej i Stanach Zjednoczonych występowało zjawisko „nadumieralności” mężczyzn w tym właśnie wieku. Bardzo często chorowali i umierali z powodu schorzeń układu sercowo-naczyniowego i zawału serca. Postanowiono więc sprawdzić, jaka dieta chroni przed tymi chorobami lub przynajmniej zmniejsza ryzyko ich wystąpienia. Badanie Siedmiu Krajów było więc poszukiwaniem „diety chroniącej serce”.

PÓŁNOC – POŁUDNIE

W Badaniu Siedmiu Krajów zaobserwowano, że ludzie mieszkający w krajach basenu Morza Śródziemnego żyją dłużej i znacznie rzadziej występują u nich choroby układu sercowo-naczyniowego w porównaniu do mieszkańców Holandii, Finlandii czy Stanów Zjednoczonych. Badanie ujawniło, że te różnice wynikają z odmiennego sposobu odżywiania.

Okazało się, że wysokie spożycie tłuszczów zwierzęcych koreluje dodatnio z wysokim stężeniem cholesterolu we krwi i ze zwiększoną umieralnością z powodu zawału serca. Odnosiło się to głównie do Finlandii, Stanów Zjednoczonych i Holandii. Z kolei Grecy i Włosi, którzy wybierali oliwę z oliwek zamiast tłuszczów zwierzęcych, rzadko zapadali na chorobę niedokrwienną i zawały serca.

Również w Japonii, gdzie spożycie nasyconych kwasów tłuszczowych było bardzo małe, zaś kwasów tłuszczowych omega-3 pochodzących z ryb – duże, zawały serca występowały bardzo rzadko.

W ten sposób ukształtował się pogląd, że dobrą metodą profilaktyki choroby niedokrwiennej i zawałów serca jest ograniczenie spożycia tłuszczów zwierzęcych i zastąpienie ich olejami roślinnymi.

DŁUGO- I KRÓTKOWIECZNOŚĆ

W tabeli 1 przedstawiono różnice w spożyciu tych składników pokarmowych, które zależą od rodzaju spożywanego tłuszczu – zwierzęcy czy roślinny – między populacją charakteryzującą się niską umieralnością z powodu choroby niedokrwiennej serca (Kreta i Korfu w Grecji) a populacją o wysokiej umieralności (miasto Zutphen, Holandia).

Dieta mieszkańców Krety i Korfu zawierała znacznie mniejszą ilość składników przyczyniających się do miażdżycy: nasyconych kwasów tłuszczowych (NKT) – 2–3-krotnie i izomerów trans kwasów tłuszczowych – 20–40-krotnie, a większą składników przeciwmiażdżycowych: kwasu oleinowego – jednonienasyconego kwasu tłuszczowego (JKT) oraz witaminy E (naturalnego antyoksydantu).

Tak duże różnice w spożyciu nasyconych kwasów tłuszczowych, izomerów trans i jednonienasyconych kwasów tłuszczowych wśród Greków i Holendrów decydowało o zróżnicowanej umieralności z powodu choroby niedokrwiennej serca. W Holandii w ciągu 25 lat z powodu niedokrwiennej choroby serca zmarło 19,7% badanych mężczyzn, zaś na Krecie – 4,6% (czterokrotnie mniej).

Tabela 1. Zawartość w diecie * (dzień/osobę) tych składników pokarmowych, które zależą od rodzaju spożywanego tłuszczu, przez mieszkańców Krety, Korfu (Grecja) i Zutphen (Holandia) w latach 1958-1964 (na podst. dalszej analizy Badania Siedmiu Krajów)

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

NAJNOWSZE

Skip to content