Zbilansowana dieta a masa ciała

Podstawową metodą leczenia cukrzycy jest, a na pewno powinna być, dietoterapia. To do tej metody stopniowo, wraz z naturalnym przebiegiem cukrzycy typu 2, dołączane są w miarę potrzeby inne modele terapeutyczne, takie jak farmakoterapia doustna i/lub insulinoterapia. Dlaczego tak prosta i ogólnodostępna metoda ciągle pozostaje niedoceniana?

Dlaczego tak mało uwagi poświęcamy dbałości o własne bezcenne zdrowie? Dlaczego nie chcemy i nie potrafimy docenić tego, że jesteśmy zdrowi i w ramach profilaktyki wielu chorób, w tym cukrzycy typu 2 skojarzonej bardzo często z otyłością i nadciśnieniem tętniczym, nie chcemy zdrowo żyć? Zdrowo żyć, czyli, najprościej mówiąc, jadać racjonalnie, unikając wszelkich nadmiarów ilościowo-jakościowych, pamiętać o regularnej aktywności fizycznej oraz wyeliminować z życia używki. Oto najprostsza i najtańsza recepta na długie i zdrowe życie. Zdrowe życie nawet wówczas, gdy ma się rozpoznaną cukrzycę. Przepis niby prosty, a tak niewielu chce z niego skorzystać.
Aby dobrze zrozumieć, po co pewne zasady wprowadzamy w życie, należy sobie uświadomić, jakie są cele skutecznej terapii w cukrzycy.

CELE LECZENIA A WALKA Z NADWAGĄ
Główne i podstawowe cele zakładane w dietoterapii to: uzyskanie i utrzymanie optymalnych wartości ważnych parametrów i wskaźników. Po pierwsze – prawidłowego lub bliskiego prawidłowemu, stężenia glukozy we krwi (stan prawie normoglikemii), po drugie – właściwego profilu lipidowego, po trzecie – pożądanych wartości ciśnienia tętniczego, po czwarte – zapobieganie rozwojowi przewlekłych powikłań cukrzycy lub spowolnienie ich rozwoju.

Trzeba mieć świadomość, że bardzo istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju powikłań jest hiperglikemia poposiłkowa wynikająca w dużej mierze z niewłaściwego składu i/lub nadmiernej objętości posiłków. Bardzo często podstawowym warunkiem poprawy kontroli glikemii, lipemii oraz ciśnienia tętniczego krwi jest zmniejszenie masy ciała u pacjentów z nadwagą bądź otyłością i – co o wiele trudniejsze – utrzymanie tego efektu przez długi czas, najlepiej na zawsze. Należy dążyć do redukcji masy ciała co najmniej o 10% poprzez zmniejszenie spożycia energii o blisko 30% w porównaniu ze zdrowymi osobami.

Jak to wykonać w praktyce? Często słyszę od swoich pacjentów, że odkąd włączono im jako metodę terapeutyczną insulinoterapię, zaczęli przybierać na wadze. Czy stosowanie analogów długo działających musi skutkować przyrostem masy ciała? Absolutnie nie! I stwierdzam to z pełną odpowiedzialnością. Należy tylko wiedzieć, jak właściwie komponować posiłki, jakich produktów używać, a z których warto zrezygnować, by być szczupłym i móc osiągnąć idealne glikemie. W tym celu niewątpliwie trzeba się udać po poradę do dyplomowanego dietetyka, by optymalnie zaplanował indywidualną dietę, ale kilka ogólnych praktycznych wskazówek przekazujemy poniżej.

CO WPŁYWA NA WZROST GLIKEMII POPOSIŁKOWEJ?
O glikemii poposiłkowej wiemy, że jest istotnym czynnikiem ryzyka rozwoju powikłań cukrzycy i stanowi istotny element kontroli metabolicznej u diabetyków. Oceny jej wartości dokonujemy około 120 minut po zakończeniu posiłku. Zalecane obecnie przez Polskie Towarzystwo Diabetologiczne wartości glikemii poposiłkowej to poniżej 160 mg/dl oraz 140 mg/dl dla osób chorujących na cukrzycę typu 1 oraz krótkotrwałą cukrzycę typu 2.
Wiadomo, że wartość glikemii po posiłku uzależniona jest m.in. od składu oraz rodzaju spożywanego posiłku. Zaczyna wzrastać już po około 10 minutach od rozpoczęcia jedzenia. U osób zdrowych maksymalne stężenie glukozy we krwi po posiłku stwierdza się po około 60 minutach. Po upływie około 2–3 godzin wartość powraca do stężenia sprzed posiłku.

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on whatsapp
WhatsApp
Share on email
Email

NAJNOWSZE

Szparagi

Szparagi Szparagi są warzywem o małej kaloryczności, niewielkiej zawartości węglowodanów

Czytaj więcej »
Skip to content