DIABETYK POLECA

Co powoduje wahania glikemii?

Zwiększone zapotrzebowanie na insulinę w czasie choroby utrzymuje się przeważnie kilka dni, ale czasem może przedłużyć się do tygodnia od wyzdrowienia. Dzieje się tak, gdyż podwyższone wartości glikemii powodują zwiększoną insulinooporność. Choroby mogące powodować wzrost stężenia glukozy we krwi to: przeziębienie z gorączką, zapalenie ucha, infekcja układu moczowego z gorączką lub zapalenie płuc. Opryszczka narządów płciowych także może wywołać znaczny wzrost zapotrzebowania na insulinę.

W przypadku chorób z towarzyszącymi nudnościami, wymiotami, biegunką jak np. w nieżycie żołądkowo-jelitowym lub infekcji wirusowej z objawami bólu brzucha, glikemia może spadać. Wówczas konieczny jest intensywny monitoring poziomu glukozy we krwi oraz redukcja dawek insuliny (przy niskich poziomach glukozy zwiększa się wrażliwość tkanek na insulinę). Niektóre choroby nie mają wpływu na insulinowrażliwość, np. zwykłe przeziębienie bez gorączki czy ospa wietrzna ze skąpymi objawami (u dzieci).


ROZWAŻANIA O CUKRZYCY

AAA dam pracę diabetykowi

W Stanach Zjednoczonych i Wielkiej Brytanii jedyną grupą zawodową, w której trudno znaleźć aktywną zawodowo osobę z cukrzycą, są żołnierze. W Wielkiej Brytanii i Kanadzie osoba z cukrzycą może już być pilotem samolotu, także lotów komercyjnych, oraz premierem kraju (aktualna premier Wielkiej Brytanii Theresa May od kilku lat zmaga się z cukrzycą typu 1 i nie ukrywa tego faktu przed mediami).

Można też mieć cukrzycę i być znaną aktorką (Halle Berry), muzykiem (Nick Jonas), tancerką (Mandaryna), sportowcem (nawet mistrzem olimpijskim jak wioślarz Michał Jeliński), alpinistą, podróżnikiem, itp. Od decyzji lekarza i indywidualnego przypadku zależy, czy osoba z cukrzycą zostanie policjantem, strażakiem, profesjonalnym kierowcą, a nawet… agentem specjalnym FBI.


POD LUPĄ

ABC leków przeciwbólowych

Ból to jedna z najczęstszych przyczyn wizyt u lekarza pierwszego kontaktu. Dolegliwości te mogą stanowić poważny problem nie tylko diagnostyczny, ale również terapeutyczny. W ciągu roku przynajmniej raz ból dokucza około 70–80% wszystkich pacjentów.

Odpowiednie podejście terapeutyczne do bólu musi być związane przede wszystkim z ustaleniem jego źródła i wdrożeniem leczenia przyczynowego. Ważne jest jednak leczenie samego objawu. Wiedza na temat prawidłowego leczenia bólu jest niestety w polskim społeczeństwie znikoma. Zdecydowana większość pacjentów stosuje leki na oślep, nie zważając na przeciwwskazania. Stosowane są głównie Niesteroidowe Leki Przeciwbólowe. Z ich zażywaniem wiąże się jeszcze jedno zjawisko, któremu nadano nazwę efektu pułapowego i dotyczy stosowania coraz większych dawek leków w sytuacji, gdy wskazane w ulotce nie działają. Tymczasem w przypadku leków z tej grupy przekroczenie określonej dawki nie zwiększa siły działania przeciwbólowego.

Strony: 1 2 3

Skip to content