Lipcowy numer Diabetyka
POCZYTALNIA
CGM w terapii bez insuliny
Nowy lek – nowe możliwości
Białko w diecie przy cukrzycy
TEMAT NUMERU
Co ma optymizm do cukrzycy?
ROZWAŻANIA O CUKRZYCY
Dwa bieguny glikemii
Przyczyny zaburzeń działania insuliny
POD LUPĄ
Sposoby na wakacyjne dolegliwośći
Cukrzyca nie wyklucza owoców
LEKARZ ODPOWIADA
Jak się leczy neuropatię?
ZDROWO ŻYWIENIOWO
Lecznicze oleje (cz. 2)
Przewodnik po przyprawach (cz. 2)
Przepisy
BLIŻEJ NATURY
Głóg dwuszyjkowy
WARTO WIEDZIEĆ
Co służy skórze?
TEMAT NUMERU
Co ma optymizm do cukrzycy?
Optymizm w kontekście choroby przewlekłej nie jest naiwnością ani zaklinaniem rzeczywistości. To sposób interpretacji i patrzenia na świat, który pozwala dostrzegać możliwości tam, gdzie inni widzą tylko ograniczenia. W przypadku osób z cukrzycą optymizm staje się szczególnym zasobem psychologicznym: pomaga regulować emocje, wzmacnia poczucie sprawczości, ułatwia codzienne decyzje zdrowotne i buduje wewnętrzną motywację do dbania o siebie.
Współczesna psychologia pozytywna podkreśla, że optymizm nie jest cechą wrodzoną, lecz kompetencją, którą można rozwijać. To dobra wiadomość dla osób żyjących z cukrzycą, bo oznacza, że nawet w obliczu trudności można budować w sobie nastawienie, które wspiera zdrowie, dobrostan, co może wpływać na dobre wyrównanie i utrzymywanie glikemii w zakresie docelowym.
Optymizm może się wiązać z: lepszą samokontrolą glikemii, większą regularnością w monitorowaniu stężenia glukozy, wyższą motywacją do aktywności f izycznej, mniejszym poziomem stresu i depresyjności, lepszym funkcjonowaniem układu odpornościowego.
ROZWAŻANIA O CUKRZYCY
Dwa bieguny glikemii
W zarządzaniu cukrzycą kluczowe jest utrzymywanie poziomu glukozy w docelowym zakresie. Wiąże się to z unikaniem zarówno hipo-, jak i hiperglikemii. Oba te stany stanowią znaczące, długo- i krótkoterminowe wyzwania w terapii. Jeśli występują często lub przewlekle, zwiększa się ryzyko komplikacji zdrowotnych.
Aby leczenie cukrzycy było skuteczne należy dążyć do utrzymywania określonych, docelowych poziomów glukozy przez większą część doby. Mówi o tym wskaźnik TIR (z ang. time in range). Jego istotne znaczenie w zarządzaniu cukrzycą wykazały badania naukowe. Fakt ten znalazł odzwierciedlenie w zaleceniach towarzystw diabetologicznych (m.in. polskiego i amerykańskiego).
W przypadku wskaźnika TIR chodzi o to, aby przez jak największą ilość czasu w ciągu doby nasz poziom glukozy we krwi mieścił się w zakresie od 70 do 180 mg/dl. Gdy glikemia przekracza 180 mg/dl, jest to określane jako czas powyżej zakresu. Jeśli poziom glukozy spada poniżej 70 mg/dl, mówimy o czasie poniżej rekomendowanych wartości.
POD LUPĄ
Sposoby na wakacyjne dolegliwości
Oprócz kwestii związanych stricte z leczeniem cukrzycy, planując wakacyjny wyjazd, warto przygotować się na wypadek „zwykłych” problemów ogólnozdrowotnych, które mogą się nam przydarzyć. Wiedza o tym, jak właściwie postępować w przypadku dolegliwości zdarzających się podczas urlopu, może ustrzec nas przed poważnymi problemami zdrowotnymi
Na początek przypomnimy, że niezależnie od miejsca i formy wypoczynku, pomiary glikemii są podstawą bezpieczeństwa. Zmniejszają ryzyko sytuacji, które mogą nam zmarnować urlop (złe samopoczucie, konieczność skorzystania z pomocy medycznej itp.). W wakacje zazwyczaj konieczne są częstsze pomiary glukozy we krwi ze względu na odmienne warunki i aktywność fizyczną. W pierwszych dniach zmiany miejsca pobytu warto też kontrolować glikemię w nocy. Pamiętajmy też, że infekcje i biegunki oraz stany zapalne, które wcale nie należą do rzadkości w trakcie wakacji, mogą wpływać na poziom glukozy. Dlatego warto szybko na nie reagować, wiedząc jak, i co zastosować, by problem się nie pogłębił.
LEKARZ ODPOWIADA
Jak się leczy neuropatię?
Neuropatia dotyczy zarówno cukrzycy typu 1 i 2. Na jej powstanie główny wpływ ma długo utrzymujące się podwyższone stężenie glukozy we krwi. Prowadzi to do różnych zaburzeń, m.in. do powstawania produktów glikacji (połączeń białkowo-glukozowych), które uszkadzają osłonki mielinowe i zaburzają prawidłowe przewodzenie. Jeśli przyjąć, z dużym uproszczeniem, że włókno nerwowe to kabelek, który przewodzi prąd, to ten proces chorobowy można porównać do uszkodzenia osłonki kabla.
Dalej, jako czynnik ryzyka, wskazywany jest podwyższony poziom triglicerydów. Wśród innych czynników wymienia się podwyższone ciśnienie tętnicze, palenie papierosów, nadużywanie alkoholu, przewlekłe choroby wątroby i nerek, niedobory witamin z grupy B.
Oczywistym pierwszym krokiem w terapii jest optymalne wyrównanie cukrzycy. Na każdym etapie cukrzycy warto podjąć ten trud, ponieważ nawet w przypadku pewnego zaawansowania pacjent może liczyć na spowolnienie uszkodzenia nerwów.
WARTO WIEDZIEĆ
Co służy skórze?
Szacuje się, że nawet około 60% osób z cukrzycą ma jakieś dolegliwości skórne. Ich skóra jest znacznie cieńsza i bardziej wrażliwa, a co za tym idzie, bardziej narażona na urazy zewnętrzne. Z tego powodu wymaga szczególnej troski, zwłaszcza w okresie letnim.
Skóra stanowi naszą powłokę ochronną – pierwszą linię obrony. Jest narządem wydalniczym oraz wydzielniczym, regulatorem ciepła i receptorem czucia. Odpowiada za wiele czynności organizmu, biorąc aktywny udział w licznych procesach przemiany materii. Dlatego uzewnętrznia stan zdrowia i czynności narządów wewnętrznych. Jej choroby są często widocznymi objawami zaburzeń wewnątrz organizmu.
Prawidłowa pielęgnacja skóry odbywa się nie tylko przy użyciu kosmetyków. Jesteśmy tym, co jemy i dieta ma niebagatelny wpływ na kondycję naszych organów, w tym również skóry. Dostarczane z pożywieniem składniki wykorzystywane są do budowy komórek. Każda błona komórkowa składa się z dwóch warstw cząsteczek tłuszczowych (fosfolipidów) oraz z białek. Od rodzaju kwasów tłuszczowych i ich jakości zależy wytrzymałość komórki, jej odporność na zakażenia oraz możliwości nawilżenia.