Diabetyk | Życie z cukrzycą

PRAWO DO RÓWNEGO TRAKTOWANIA W MIEJSCU PRACY A NIEPEŁNOSPRAWNOŚĆ

Uregulowania w zakresie przeciwdziałania dyskryminacji w miejscu pracy oraz praw pracowników niepełnosprawnych określają rolę pracodawcy w tym zakresie. Precyzują także prawa przysługujące pracownikom, w tym osobom niepełnosprawnym.

Zakaz dyskryminacji, a dokładniej prawo do równego traktowania w miejscu pracy, określono w przepisach dotyczących zatrudnienia (Kodeks pracy, Rozdział II a). Pracownicy powinni być równo traktowani przy nawiązywaniu stosunku pracy (dotyczy to rekrutacji), rozwiązywania umowy o pracę, warunków zatrudnienia, awansowania oraz dostępu do szkolenia podnoszącego kwalifikacje.

niepelnosprawni w pracy, diabetyk.pl, cukrzyca, zycie z cukrzyca, moja cukrzyca, typu 1, typu 2, niepelnosprawni

Płeć, wiek, niepełnosprawność, rasa, religia, wyznanie, narodowość, pochodzenie, przekonania polityczne, przynależność do związków zawodowych, orientacja seksualna, zatrudnienie na pełen lub część etatu, na czas określony czy nieokreślony nie powinny powodować dyskryminacji w miejscu pracy. Kodeks pracy określa, że pracownicy powinni być „równo traktowani”. Oznacza to, że nie jest dopuszczalne gorsze traktowanie kogoś z powodu jednej czy kilku powyższych przyczyn.

Formy dyskryminacji

Dyskryminacja w miejscu pracy może przejawiać się w zachęcaniu innych osób do naruszenia zasady równego traktowania bądź wręcz nakazaniu jej łamania. Wszelkie niepożądane zachowania, które mogą skutkować naruszeniem godności osobistej pracownika i stworzenie wobec niego zastraszającej, wrogiej czy poniżającej, upokarzającej, uwłaczającej atmosfery także są przejawem dyskryminacji, określanej jako molestowanie. Trzeba pamiętać, że podjęcie przez pracownika działań przeciwstawiających się molestowaniu nie może powodować ze strony pracodawcy jakichkolwiek negatywnych konsekwencji wobec niego.