Diabetyk | Życie z cukrzycą

JAK WSPIERAĆ SAMODZIELNOŚĆ DZIECKA?

Diagnoza cukrzycy typu 1 u dziecka zawsze pociąga za sobą konieczność zaangażowania się rodziców w proces leczenia – w jak dużym stopniu, zależy od jego wieku. Im jest ono młodsze, tym większa odpowiedzialność spoczywa na rodzicach.

Jest to zupełnie naturalne, gdyż w związku z brakiem odpowiednich zasobów poznawczych mały pacjent nie jest w stanie przyswoić wiedzy potrzebnej do prowadzenia złożonej terapii choroby. Zarazem jednak taka sytuacja może sprzyjać tworzeniu się zbyt dużej zależności dziecka od rodziców. Malutkie dziecko jest całkowicie zależne od swoich opiekunów, w miarę zaś jak rośnie i osiąga kolejne etapy rozwoju, coraz silniejsza staje się w nim potrzeba niezależności, bycia samodzielnym w podejmowanych działaniach. Zadaniem rodziców jest wychodzić tej potrzebie naprzeciw. Zobaczmy, jak może się to odbywać w naszych codziennych relacjach z dzieckiem – także w kontekście choroby.

życie z cukrzycą, samodzielność dziecka, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, cukrzyca, życie z cukrzycą

Umożliwiaj dziecku dokonywanie wyboru
Dziecku z cukrzycą typu 1 jego choroba kojarzy się przede wszystkim z licznymi zakazami, nakazami i ograniczeniami. W miarę możliwości starajmy się stwarzać mu przestrzeń, w której będzie mogło dokonywać wyboru, a tym samym poczuć, że może wpływać na przebieg sytuacji. Jako przykład niech posłuży nam przygotowanie drugiego śniadania dla naszego dziecka. Jego składnikiem przeważnie jest jogurt albo jakiś owoc. Pozwólmy dziecku decydować, jaki jogurt albo owoc zabierze ze sobą do szkoły.