Diabetyk | Zdrowie

KARDIOLOGICZNE ABC

Krew i tlen

Hemoglobina to czerwony barwnik krwi, a dokładniej jest to białko znajdujące się wewnątrz krwinek czerwonych, którego zadaniem jest przenoszenie tlenu z nurtem krwi. W płucach dochodzi do wymiany gazowej – wydalany jest dwutlenek węgla, a pobierany tlen pochodzący z wdychiwanego powietrza. Miejscem tej wymiany gazowej jest sieć drobnych naczyń krwionośnych zwanych kapilarami oraz pęcherzyki płucne. Gdy z tkanek obwodowych znika tlen, to zastępuje go dwutlenek węgla, który jest produktem spalania i oddychania; krew przemieszcza się do drobnych naczyń żylnych, które łączą się w naczynia coraz większego kalibru – finalnie tworząc żyłę główną górną, zbierającą krew z górnej części ciała i żyłę główną dolną zbierającą krew z dolnej części ciała.

kardiologia, kardiologiczne ABC, kardiologiczna, diabetyk, cukrzyca, edukacja, leczenie kardiologia

Krew wypływa z serca ku narządom obwodowym dzięki skurczowi lewej komory i powstającemu w wyniku tego skurczu ciśnieniu. Odcinek tętniczy układu krążenia od lewej komory, przez aortę i jej rozgałęzienia coraz mniejszego kalibru nazywany jest krążeniem dużym. Natomiast część od prawej komory, przez tętnicę płucną, sieć kapilarów płucnych i żyły płucne, wpadające do lewego przedsionka, to tzw. krążenie małe.

Ciśnienie krwi

Wielkość ciśnienia wywieranego na ścianki dużych naczyń krwionośnych, na przykład tętnicy ramieniowej, w chwili skurczu serca określana jest mianem ciśnienia skurczowego (w warunkach prawidłowych jest to zwykle wartość 110–130 mmHg) oraz ciśnienia rozkurczowego – w chwili rozkurczu lewej komory (zwykle 60–90 mmHg). Optymalne ciśnienie to 120/80 mmHg.

Zawsze zapisujemy jako pierwsze ciśnienie skurczowe (wyższa wartość), a ciśnienie rozkurczowe jako drugie (niższa wartość). Notując ciśnienie krwi, lekarze często posługują się skrótem RR, np. RR 120/80. Litery te pochodzą od nazwiska włoskiego lekarza Scipione Riva-Rocciego, który pierwszy skonstruował aparat do pomiaru ciśnienia krwi.