Diabetyk | odżywianie

ZDROWE, CZYLI JAKIE?

Ale i w wypadku żywności ekologicznej bywamy zwodzeni określeniami typu „produkt z terenów czystych ekologicznie”. Takie hasło to jednak pustosłowie, bo żywność ekologiczną poznajemy tylko i wyłącznie po certyfikacie.

Kupując żywność ekologiczną, która niewątpliwie zasługuje na miano zdrowej, także musimy sami sobie odpowiedzieć na pytanie, co w tym przypadku ów przydomek oznacza? Śmietana „bio” będzie zapewne bez zarzutu pod względem swojej „czystości” ekologicznej, ale jako produkt pełnotłusty niekoniecznie przysłuży się zdrowiu osoby chociażby z podwyższonym poziomem triglicerydów.

Tajemniczy symbol E

Chemiczne dodatki do żywności to temat, którego wielu z nas może się obawiać. Już sama nazwa brzmi dosyć nieprzyjaźnie i tajemniczo. Ogólnie substancje chemiczne, jakie dodaje się do żywności w procesie jej masowej produkcji, dzielą się na cztery kategorie: wzmacniacze smaku, barwniki, emulgatory oraz konserwanty (przeciwutleniacze). Każda z nich posiada swój symbol, składający się z literki E oraz trzech cyfr. Takie to właśnie oznaczenia spotykamy na opakowaniach produktów żywnościowych. Mają one zapewnić przejrzystość tego, co kupujemy, a ze względu na ograniczone miejsce na etykiecie, są to znaki cyfrowo–liczbowe, a nie pełne nazwy. Ale przecież większość śmiertelników nie ma pojęcia, czym jest E 122 czy E 254. A to, czego nie znamy, zazwyczaj budzi w nas strach, stąd i w kwestiach chemicznych dodatków do żywności wiele niedopowiedzeń i kontrowersji.

Polska lista substancji ze znakiem E liczy sobie „tylko” około 300 pozycji, podczas gdy w Stanach Zjednoczonych jest ich około 2000 – mówi Regina Wierzejska, specjalista ds. żywienia z Instytutu Żywności i Żywienia w Warszawie. – Konsumenci mogą być jednak pewni, że każda substancja dopuszczana do użycia przechodzi wcześniejsze badania toksykologiczne. Badania przeprowadzane są na zwierzętach, a dawki uznane dla nich za obojętne dla zdrowia obniża się dodatkowo o co najmniej 100 razy. W ten sposób stosuje się szeroki margines bezpieczeństwa dla człowieka i określa tzw. ADI. Jest to wskaźnik, który podaje dopuszczalną ilość danej substancji, w przeliczeniu na kilogram masy ciała, która przyjmowana przez całe życie nie jest szkodliwa dla zdrowia. Część dodatków do żywności, zwłaszcza te otrzymywane na drodze chemicznej, ma określone ADI, w związku czym są stosowane w ściśle określonych dawkach. Substancje, których ADI nie wymaga limitowania, mogą być stosowane bardziej dowolnie.