Diabetyk | Terapia

MIESZANKI INSULINOWE W LECZENIU CUKRZYCY TYPU 2

Insulina jest hormonem, który ma ogromne znaczenie w regulacji stężenia glukozy we krwi. W warunkach zdrowia hormon ten wydzielany jest bezpośrednio do krwi, a produkowany w sposób pulsacyjny przez komórki beta w trzustce. Największe stężenie insuliny występuje po spożyciu posiłku, najmniejsze w okresie przedposiłkowym i w nocy. Gotowe preparaty mieszanek insulinowych mają za zadanie naśladować ten idealny mechanizm.

FIZJOLOGICZNE WYDZIELANIE INSULINY U OSOBY BEZ CUKRZYCY

insulina, cukrzyca, insulinoterapia, cukrzyca leczenie, cukrzyca typu 2, insulina

Organizm ludzki to precyzyjny mechanizm, w którym insulina jest jednym z hormonów produkowanych przez trzustkę, a ściślej przez komórki ß zlokalizowane w okolicy wysepek trzustkowych.

Ilość insuliny we krwi u osoby bez cukrzycy zależna jest m.in. od wrażliwości komórek na insulinę, wielkości posiłku, natężenia stresu, aktywności fizycznej i innych czynników. Najlepszą metodą sprawdzenia ilości wydzielonej przez trzustkę insuliny, jest badanie peptydu C.
Komórki ß nieustannie produkują insulinę. Stały jej poziom nazywamy stężeniem podstawowym – bazą, natomiast bolusem największy wyrzut insuliny po posiłkach. To właśnie stałe i reaktywne wydzielanie insuliny zapewnia organizmowi równowagę glukozy po posiłkach, jak i w czasie między nimi, np. okresy głodzenia lub przed posiłkiem. Po jedzeniu stężenie insuliny szybko się zwiększa do wartości ok. pięć razy większej niż przed posiłkiem. Istotną rolę odgrywa również szybkość wchłaniania się insuliny do krwi. Stężenie tego hormonu narasta w miarę wzrostu poziomu glukozy we krwi.

Coraz mniej wydolne komórki wydzielają coraz mniej insuliny lub wydzielają ją z opóźnieniem, co skutkuje hiperglikemią poposiłkową, a później hipoglikemią po ok. 3–5 godzin. Jest to już stan chorobowy.

Z punktu widzenia fizjologii ważne jest, aby insulina była wydzielana bardzo szybko do krwi i by równie szybko zmniejszało się jej stężenie do wartości przed posiłkiem.