Diabetyk | Terapia

GORĄCZKA I CHOROBY INFEKCYJNE

Pamiętaj, aby pić sporo słodkich płynów; pij małymi łykami, jeśli wymiotowałeś albo masz nudności. Gdy torsje ustąpią, możesz zacząć jeść zwykłe posiłki. Nie polecamy natomiast diety, którą zwykle stosuje się po nieżycie żołądkowo-jelitowym (gotowana ryba, ryż, grzanki itd.) – nie dostarcza wystarczającej ilość glukozy i kalorii. Lepiej jeść to, co się lubi. Jedynym wyjątkiem jest mleko w przypadku małych dzieci. Gdy biegunka się przedłuża, należy wykluczyć mleko i produkty mleczne z diety na okres 1–2 tygodni.

Osoba z cukrzycą powinna oznaczać zarówno wartości glikemii, jak i związki ketonowe (we krwi lub w moczu), zawsze gdy ma mdłości lub wymiotuje. Gdy brakuje ci insuliny, glikemia jest wysoka, podobnie jak stężenie związków ketonowych (np. aceton w moczu), dodatkowe dawki szybko działającego analogu insuliny są nagląco potrzebne, aby uniknąć kwasicy ketonowej. Gdy nie jesteś pewien, jak interpretować swoje wyniki, skontaktuj się z lekarzem albo pielęgniarką, zanim zmienisz jakieś dawki.

Gorączka i choroby infekcyjne. diabetyk.pl, cukrzyca, terapia, leczenie, glikemia, insulina, infekcje, nieżyt, wymioty, gorączka, leczenie, życie z cukrzycą

Bądź świadomy faktu, że wymioty są częstym objawem niedoboru insuliny. Należy wtedy zwiększyć jej dawki.

Insulina a nieżyt żołądkowy-jelitowy

Należy potwierdzić nieżyt żołądkowo-jelitowy:

Wymioty i biegunka.

Niskie stężenia glukozy we krwi.

Nieznaczny bądź umiarkowany wzrost stężenia związków ketonowych we krwi lub moczu. Związki ketonowe pochodzące z głodówki rzadko przekraczają stężenie 3 mmol/l. U dorosłych spożycie 150–200 g węglowodanów na dzień (45–50 g co 3–4 godziny) zmniejszy lub zapobiegnie obecności głodowych związków ketonowych.