Diabetyk | Terapia

GORĄCZKA I CHOROBY INFEKCYJNE

Wysokie wartości glikemii

Większość chorób, które powodują wyraźne dolegliwości oraz gorączkę, będzie przyczyniać się do wzrostu glikemii. W efekcie tego zwiększy się zapotrzebowanie na insulinę. Jeżeli nie zwiększy się jej dawek, gdy glikemia jest wysoka, istnieje ryzyko wystąpienia kwasicy ketonowej. Przykłady: przeziębienie z gorączką, zapalenie ucha, infekcja układu moczowego z gorączką lub zapalenie płuc. Opryszczka narządów płciowych także może wywołać znaczny wzrost zapotrzebowania na insulinę.

Pamiętaj, aby w czasie choroby często badać poziom glukozy i związków ketonowych we krwi lub w moczu! Kontynuuj podawanie insuliny i zjedz lub wypij coś zawierającego węglowodany.

Gorączka i choroby infekcyjne. diabetyk.pl, cukrzyca, terapia, leczenie, glikemia, insulina, infekcje, nieżyt, wymioty, gorączka, leczenie, życie z cukrzycą

NIEŻYT ŻOŁĄDKOWO-JELITOWY

Nieżyt żołądkowo-jelitowy to choroba zakaźna przewodu pokarmowego, która objawia się zazwyczaj wymiotami i biegunką równocześnie. Bardzo mała ilość pokarmu zostaje wtedy utrzymana w organizmie i występują problemy z niskimi stężeniami glukozy we krwi. Dawka insuliny powinna być na ten okres znacznie obniżona. Nieżyt żołądkowo-jelitowy oraz zatrucie pokarmowe są zatem wyjątkami od reguły stanowiącej, że w czasie choroby wzrasta zapotrzebowanie na insulinę. Zmniejszenie zapotrzebowania na insulinę często przeciąga się w czasie po wyleczeniu infekcji przewodu pokarmowego (nawet 1–2 tygodnie), ponieważ utrzymujące się niskie glikemie skutkują spadkiem insulinooporności (wzrasta insulinowrażliwość).

Wolniejsze opróżnianie żołądka przyczynia się do niskich glikemii u osób z nieżytem żołądkowo-jelitowym. Aby uniknąć hipoglikemii, może okazać się konieczne zmniejszenie dawek insuliny o 20–50%. W przypadku przedłużania się problemów z niskimi stężeniami glukozy we krwi pomocne będą wielokrotne wstrzyknięcia małych dawek glukagonu.