Diabetyk | Terapia

GORĄCZKA I CHOROBY INFEKCYJNE

Leczenie insuliną w czasie chorób (z wyjątkiem nieżytu żołądkowo-jelitowego)

Zawsze zaczynaj od zwykłych dawek.

Monitoruj glikemię przed każdym posiłkiem, a w razie potrzeby pomiędzy nimi. Regularnie sprawdzaj obecność związków ketonowych.

Dostosuj dawki według wyników pomiarów krwi. Zwiększ dawki posiłkowe o 1–2 jednostki, gdy zajdzie taka potrzeba (wskazówki na początku tekstu).

Gdy glikemia przekracza 252 mg/dl, należy podać dodatkową dawkę insuliny (najlepiej szybko działającego analogu insuliny) w ilości 0,1 j./kg masy ciała. Powtórz dawkę, jeżeli wartość glikemii nie spadnie w ciągu 2–3 godzin.

Gorączka i choroby infekcyjne. diabetyk.pl, cukrzyca, terapia, leczenie, glikemia, insulina, infekcje, nieżyt, wymioty, gorączka, leczenie, życie z cukrzycą

Alternatywnym sposobem jest podawanie co 2–3 godziny dodatkowej dawki (insuliny krótko działającej lub szybko działającego analogu) w wysokości 10–20% całkowitej dobowej dawki insuliny.

Skontaktuj się ze swoim zespołem leczącym, gdy zaczniesz wymiotować lub gdy pogorszy się stan ogólny.

JAK RÓŻNE CHOROBY WPŁYWAJĄ NA GLIKEMIĘ?

Brak wpływu

Choroby, które nie mają znacznego wpływu na stan ogólny, zazwyczaj nie zmieniają zapotrzebowania na insulinę. Przykładem jest zwykłe przeziębienie bez gorączki czy ospa wietrzna ze skąpymi objawami (u dzieci).

Niskie wartości glikemii

Choroby charakteryzują się trudnością utrzymania składników odżywczych w organizmie z powodu nudności, wymiotów albo biegunki. Przykłady to nieżyt żołądkowo-jelitowy lub infekcja wirusowa z objawami bólu brzucha.