Diabetyk | Styl życia

BIEGAJ Z GŁOWĄ!

Mówi się, że każdy może biegać, bo to obok chodzenia najbardziej naturalna forma ruchu. To prawda. Jednak, aby rzeczywiście sport wyszedł nam na zdrowie, trzeba szanować potrzeby swojego ciała. A te są ściśle określone przez fizjologię.

Na ulicach widzi się biegaczy w każdym wieku. Nie ma w tym nic niezwykłego, ponieważ jeśli ktoś regularnie biegał całe życie, może to robić nawet w podeszłym wieku. Nie jest jednak rozsądnie zaczynać uprawianie joggingu bez konsultacji z lekarzem bądź trenerem personalnym, gdy się ma już trochę wiosen na karku, a tym bardziej będąc chorym na cukrzycę. Organizm nieprzyzwyczajony do takiego wysiłku, może się zbuntować.

Bieganie cukrzyca, biegaj z glowa, diabetyk.pl, cukrzyca, bieganie cukrzyca, moja cukrzyca, biegi, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2

Ucz się na błędach innych

Ludzie przestają biegać, ponieważ ich zapał często okazuje się słomiany. Warto się jednak przyjrzeć przyczynom takiego stanu rzeczy. Oczywiście może się okazać, że ten sport z takiego czy innego względu nam nie pasuje – jest to nawet uwarunkowane genetycznie. Jednostce, która ma mniej włókien wolnokurczliwych (typ włókien mięśniowych, które kurczą się powoli i są odporne na zmęczenie) z trudem przyjdzie pokonywać długie dystanse, a sprint nie jest zbyt korzystną formą aktywności dla osób niewytrenowanych.

Pomijając jednak genetykę, najbardziej prawdopodobną przyczyną zniechęcenia jest to, że zaczynamy biegać zbyt często i intensywnie, nie dając szansy naszemu organizmowi, aby przystosował się do wysiłku. Żądamy natychmiastowych wyników, zapominając, że to przystosowanie może trwać nawet kilka miesięcy. W tym czasie powinniśmy stopniowo zwiększać dystans, trenować oddech, cierpliwie sprawdzać swoje tętno, robić co najmniej dwudniowe przerwy między treningami i – biegać w rytmie własnego serca, a nie wbrew niemu.