Diabetyk | Odżywianie

KWAŚNA NIESPODZIANKA – OCET WINNY

Ocet jako środek spożywczy i uwaga – leczniczy jest znany już od około 4000 lat. Jego zdrowotne właściwości dostrzeżono w starożytnych kulturach Egiptu, Grecji i Rzymu. Nadaje się do długiego przechowywania, i tę właściwość chwalili sobie również starożytni.

Ocet to wodny roztwór kwasu octowego o charakterystycznym ostrym zapachu i kwaśnym smaku, zwykle 6- lub 10-procentowy, powstały w wyniku fermentacji octowej alkoholu. Stosowany jest jako przyprawa zakwaszająca. Spożywany w zbyt dużych ilościach jest szkodliwy, w niewielkich pobudza apetyt i sprzyja trawieniu ciężkostrawnych potraw.

ocet winny, diabetyk.pl - cukrzyca, odzywianie, cukrzyca odzywianie, dieta, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, ocet winny

Historia octu jest ściśle związana z historią wina. Hiszpańskie słowo „vinagre” pochodzi od łacińskiego vinum acre, czyli „kwaśne wino”. Obecnie ocet głównie produkuje się z wina, a także z różnorodnych owoców, roślin i zbóż. W jego produkcji bardzo duże znaczenie ma wybór składników.

Osoby z wrażliwą lub chorą śluzówką żołądka nie mogą stosować czystego octu. W aptekach jest wiele dostępnych preparatów mających w swoim składzie ocet, które nie podrażniają żołądka.

RODZAJE OCTÓW

ocet spirytusowy – produkt fermentacji spirytusu (jest stosowany po rozcieńczeniu do odpowiedniego stężenia);
ocet winny – produkt fermentacji wina, w zależności od tego, z jakiego powstał wina – może być biały lub czerwony;
ocet balsamiczny – charakteryzuje się wyjątkowo intensywnym winnym zapachem i łagodnym smakiem;
octy produkowane z win i moszczów owocowych (np. ocet jabłkowy) – w dużym stopniu zachowują smak i zapach owoców, zwykle stosowane są jako przyprawa do sałatek i surówek;
octy aromatyzowane lub smakowe – otrzymywane są (także w warunkach domowych) przez macerowanie w surowym occie (np. bazylia, tymianek, rozmaryn), przypraw (różne rodzaje pieprzu, cynamon, czosnek i in.), warzyw (np. czosnek) lub owoców (np. cytryna), czasem orzechów;