Diabetyk | Cukrzyca

PROBLEM INSULINY A NIE CUKRU

Na temat cukrzycy krąży wiele mitów. Jednym z nich jest powszechne przeświadczenie, że jest to choroba związana z nadmiernym jedzeniem cukru albo wręcz polegająca na potrzebie jego jedzenia.

To swoiste zamieszanie wynika z mylącego, moim zdaniem, występowania w nazwie choroby słowa cukier – „cukrzyca”. Tymczasem prawdziwym problemem nie jest cukier, ale insulina. W przypadku cukrzycy typu 1 – całkowity jej brak, zaś typu 2 – jej niewłaściwe wykorzystanie przez tkanki (insulinooporność), a w miarę trwania choroby również jej różnie nasilony niedobór.

insulina, insulinooporoność, cukrzyca, insulina, diabetyk, diabetyk.pl, cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, moja cukrzyca, życie z cukrzycą, terapia, leczenie, edukacja

Oporność organizmu
Pacjenci z cukrzycą typu 2 często nie rozumieją, dlaczego część diabetyków przyjmuje tylko tabletki, część bardzo dużo tabletek, a inni od razu insulinę (bądź tabletki i insulinę). Rozumowanie jest proste: „jeśli sąsiadka przyjmuje na cukrzycę tylko tabletki i to raz dziennie, to dlaczego mój lekarz przepisuje mi więcej tabletek i w dodatku ostatnio coś wspomina o insulinie?”. Rodzi się zrozumiały bunt, wszak każdy woli mieć cukrzycę wymagającą „łagodniejszego” leczenia.

Na początku prawie zawsze występuje tzw. insulinooporność. W organizmie insuliny jest dużo, często nawet za dużo, ale nie może on należycie jej wykorzystać, jest „oporny”. Trzustka jest więc zmuszana do coraz większej produkcji hormonu. Jednak w miarę upływu lat zaczyna ona tracić możliwość stałego zwiększania produkcji insuliny; wyczerpują się jej rezerwy. Diabetyk obserwuje wtedy powolny wzrost poziomów glukozy oraz zwiększenie wartości hemoglobiny glikowanej (HbA1c).