Diabetyk | Życie z cukrzycą

CUKRZYCA A OKRES DOJRZEWANIA

Cukrzyca jest chorobą metaboliczną o wieloczynnikowej etiologii. Charakteryzuje się przewlekłą hiperglikemią, która rozwija się w wyniku defektu wydzielania lub działania insuliny bądź też obu tych zaburzeń. U dzieci i młodzieży cukrzyca jest najczęściej skojarzona z genetycznie uwarunkowaną predyspozycją, obecnością markerów autoimmunizacji, postępującą destrukcją komórek beta wysp trzustkowych oraz ciężkim niedoborem insuliny i wymaga natychmiastowej insulinoterapii ze względu na zagrożenie wystąpieniem kwasicy ketonowej.

Cukrzyca - diabetyk.pl: cukrzyca typu 1, cukrzyca typu 2, moja cukrzyca, diabetyk

Historycznie dla tego typu cukrzycy używano różnych terminów: cukrzyca młodzieńcza, cukrzyca ze skłonnością do ketozy, cukrzyca autoimmunizacyjna, cukrzyca insulinozależna. Obecnie we wszystkich krajach występuje określenie cukrzyca typu 1. (WHO, 1998). Ryzyko wystąpienia cukrzycy typu 1. w rodzinie, w której jeden z jej członków jest chory, jest następujące:
– ryzyko zachorowania dziecka/ nastolatka, jeśli ojciec choruje na cukrzycę typu 1 – ok. 7%
– ryzyko zachorowania dziecka/ nastolatka, jeśli matka choruje na cukrzycę typu 1- ok. 2%
– ryzyko zachorowania bliźniaka jednojajowego dziecka chorego na cukrzycę typu 1 – ok.35%
– ryzyko zachorowania rodzeństwa dziecka chorego na cukrzycę typu 1. – ok. 3-6%

Okres pokwitania i młodzieńczy
Przejściowy okres rozwoju między dzieciństwem a dojrzałością, podczas którego dochodzi do zmian biologicznych, charakterystycznych dla dojrzewania płciowego, narzuca specyficzne wyzwania choremu na cukrzycę, rodzicom oraz zespołowi diabetologicznemu. Dojrzewanie jest okresem buntu, a cukrzyca i jej wymogi stają się dodatkowymi powodami, przeciw którym jest on skierowany.